O SZKOLE

„Aby dziatwie  swej, do nauki przystęp uczynić i ułatwić”

15 października 2003 roku minęła 130 rocznica powstania placówki oświatowej w Nierodzimiu. Przez długie lata szkoła mieściła się w budynkach Bładnic Dolnych  i Nierodzimia.

Początki szkoły sięgają połowy lat 40-tych XIX wieku. Starania o jej powstanie rozpoczęto od 1843 roku. Wtedy to bowiem ewangelicy Bładnic Dolnych, Międzyświecia, Wilamowic i Harbutowic wydzierżawili dom w Bładnicach pod numerem 4 i zorganizowali w nim szkołę, by ułatwić dostęp dzieci wiejskich do edukacji. Posiadała ona charakter placówki wyznaniowej. W 1856 roku budynek został przez jego właściciela sprzedany a dzieci musiały uczęszczać do szkoły w Skoczowie. Taka sytuacja trwała do 1869 roku, w którym wprowadzono nowe ustawy szkolne umożliwiające założenie nowej szkoły.

W 1873 roku otrzymano zgodę na wybudowanie nowego budynku. Dzięki ogromnej ofiarności i zaangażowaniu ewangelików z Bładnic i Nierodzimia, tego samego roku zakończono budowę budynku, a 15 października 1873 roku poświęcono ją przez pastora ewangelickiego  Jerzego   Janika  z  Ustronia  w  asyście  dwóch sąsiednich księży. Niestety, szkoła nie została otwarta. Zgodnie z ówczesnymi ustawami szkołę mógł prowadzić tylko doświadczony nauczyciel, który posiadał egzaminy państwowe, a takiego brakowało.

Na początku 1874 roku zgłosił się „ponadnauczyciel” Jan Ciachotny i to on został pierwszym kierownikiem Szkoły Ewangelickiej w Bładnicach Dolnych.

W 1875 roku szkoła przejęła nazwę Szkoły Ludowej uzyskując uprawnienia placówki publicznej. Była szkołą dwuklasową. Pomimo różnych wydarzeń historycznych w szkole prowadzono nieprzerwanie naukę w latach następnych. Do szkoły uczęszczało średnio 155 dzieci z Bładnic Dolnych i Górnych oraz Nierodzimia.

Ze względu na dużą liczbę uczniów wprowadzono najpierw zmianowość nauczania, później wybudowano drugi budynek szkolny w Nierodzimiu, oddalony ok. 100 m od macierzystej szkoły.

Ze względu na liczbę uczniów, od 1933 roku podniesiono stopień organizacyjny szkoły i dekretem Śląskiej Rady Wojewódzkiej wprowadzono system trzyklasowy.

W czasie okupacji nauka odbywała się obowiązkowo w języku niemieckim. „Schulleiterem” został Adam Fitting. Władze administracyjne wydzierżawiły gmach wypoczynkowy byłej Policji Województwa Śląskiego w Nierodzimiu (obecny budynek szkoły) i przebudowały go do celów szkolnych. Czteroklasowa niemiecka szkoła w tym budynku istniała od grudnia 1942 roku do stycznia 1945 roku. Niemiecki kierownik pozostawił po sobie jak najgorsze wspomnienia wśród miejscowego społeczeństwa. Nie tylko z powodu germanizacji dzieci, ale również z powodu rozsprzedania i spalenia majątku szkolnego. Z okresu II wojny nie zachowała się żadna dokumentacja szkolna (dokumenty historyczne i szkolne, potwierdzające przebieg nauczania, kroniki i inne księgi). Wszystko zostało zniszczone podczas wycofywania się wojsk niemieckich.

Po zakończeniu działań wojennych w drugiej połowie maja 1945 roku rozpoczęto prace przygotowawcze do otwarcia polskiej szkoły. Pomagali w tym naczelnicy gmin: Bładnic – Jan Konderla,  Nierodzimia - Alojzy Kozieł, milicja i miejscowe społeczeństwo.

Ówczesny kierownik szkoły Jan Mrógała przeprowadził spis dzieci poszczególnych roczników szkolnych. Dzięki tak ogromnemu wspólnemu zaangażowaniu, już 5 czerwca 1945 roku otwarto siedmioklasową szkołę polską w Bładnicach Dolnych. W pierwszym dniu nauki próg szkolny przekroczyło 145 uczniów. Ze względu na braki kadrowe uczono tylko niektórych przedmiotów (język polski, historia, geografia, śpiew i religia). Był to najkrótszy rok szkolny.

W październiku 1950 roku Szkołę Podstawową przeniesiono do budynku w Nierodzimiu, gdzie po wojnie działał Uniwersytet Ludowy prowadzony przez Józefa Kreta. I tu pozostała.

Liczba uczniów stale się powiększała. Średnio do szkoły uczęszczało 200 dzieci i młodzieży. Placówka stawała się za ciasna  i wymagała rozbudowy. Podjęto więc decyzję  podniesienia  budynku o jedną kondygnację i dobudowę jednego skrzydła. Prace rozpoczęto w 1981 roku, a zakończono w 1988. W związku z tym przez trzy lata szkolne (1981/02 – 1983/84) uczniowie uczyli się w 5 budynkach: w przedszkolu, w budynku OSP  i Klubu Sportowego oraz w dawnej "agronomówce". Mimo to dwie klasy dojeżdżały do Lipowca. Po otwarciu jednej części szkoły w 1984 roku, uczniowie powrócili do swej, ale jeszcze nie całej, pięknie rozbudowanej szkoły. Dopiero w 1988 roku budynek w całości został otwarty i oddany do użytku szkolnego.

23 listopada 1989 roku  nadany został szkole patron Józef Kret – nauczyciel, harcerz, społecznik, założyciel Uniwersytetu Ludowego w Nierodzimiu. Z tejże okazji dokonano odsłonięcia tablicy pamiątkowej z jego wizerunkiem.

W latach 90-tych XX wieku w Szkole Podstawowej nr 6 w Nierodzimiu uczyło się średnio 284 uczniów. Liczba ta zaczęła zmniejszać się od 1999 roku, kiedy to weszła w życie kolejna reforma szkolnictwa i uczniowie, absolwenci klas szóstych, zaczęli dojeżdżać do gimnazjów w Ustroniu.

Po 2000 roku szkołę stale modernizowano. Powstała nowoczesna pracownia komputerowa. Działa m.in. odremontowana świetlica, biblioteka, organizacje uczniowskie, kółka zainteresowań. Szkoła oprócz efektywnej pracy dydaktycznej (wysokie lokaty w konkursach, przeglądach, zawodach sportowych) pełni też ważną działalność wychowawczą. Corocznie organizuje się wiele imprez szkolnych i środowiskowych, w tym proekologicznych.

W 2015 roku został zakończony ostatni etap termomodernizacji szkoły (w latach wcześniejszych wymieniano okna). W okresie wakacji została zmieniona konstrukcja dachu (zamontowano panele słoneczne), przebudowano wejścia do szkoły, wykonano nową elewację, przebudowano piwnice szkolne na pomieszczenia szatni, a także zmodernizowano kotłownię szkolnę wraz z całą instalacją centralnego ogrzewania.

1 września 2017 roku nierodzimska placówka z mocy prawa stała się ponownie ośmioletnią szkołą podstawową. 4 września tego roku naukę w murach zreformowanej szkoły rozpoczęło 227 uczniów.

Dyrekcja szkoły wraz z gronem nauczycielskim i uczniami dążydo dalszego rozwoju materialnego, a przede wszystkim dydaktyczno-wychowawczego tutejszej szkoły.

 

Nasi dyrektorzy:

Jan Ciachotny, 1874-1905

Jan Poloczek, 1905-1931

Paweł Ciupek, 1931-1939

Paweł Raszka, 1939-1942

Adam Fitting, 1942-1945

Jan Mrógała, 1945-1950

Ferdynand Mazur, 1950-1971

Stanisław Stróż, 1971

Franciszek Świnczyk, 1971-1975

Elżbieta Tyrna, 1975-1982

Zofia Zwardoń, 1982-1984

Andrzej Rożnowicz, 1984-1997

Jan Macura, 1997-2002

Bożena Plinta, 2002-2007

Izabela Strzałkowska, 2008-2015

Roman Langhammer, od 2015

[wróć]